ای رهنمای خلقِ جهان یاعلی مدداندیشهات ورای زمان یاعلی مددذاتِ تو از نخست بُدی با پیمبرانای ماورای مُلک و مکان یاعلی مددشمسالضحی جمالِ تو در آسمانِ عشقمهرِ رُخت به سینه نهان یاعلی مددمانند تو نیامده در عالمِ وجودشرحت فزون ز حدِّ بیان یاعلی مددتو مظهرِ خدا و خدا از تو آشکارای اصل و فرعِ جان و جهان یاع...

مظهرِ حق جانشین مصطفی باشد علیرهبر راه حقیقت رهنما باشد علیبا ولای آن ولی کامل شود ایمان غیبدر جهان و جان امام و پیشوا باشد علیعارف سالک زند دست طلب بر دامنشرهنمای انبیا سِر خدا باشد علیجلوه میبخشد جمالش در وجود و روح و جانسَرور روحانیان ایزدنما باشد علیخضر از آب حیاتِ عشق او سیرآب شدساقی سرچشمهٔ آب...

دو دیده باز کنم بر رُخ و لقای علیروان و دل بود آئینه ولای علیبه هر نفس که به یادش کشم بود نوروزبهارِ عشق بود حُسنِ دلربای علیبیار باده گلگون که تا کشم سرمستبه گوشِ هوش رسد دم به دم ندای علیجهان و هر چه در آنست نقطه موهومبقا و فیض ابد یافت جانفدای علیعلیست مظهرِ عدل و شجاعت و رحمتفزون ز حدِّ تصوّر بو...

شبِ قَدرست و شدم ساکنِ میخانه عشقمیزنم بوسه به جامِ می و پیمانه عشقشبِ قدر است و مَلَک آمده از عرشِ وجودمژده وصل بیاورده ز جانانه عشقرهروِ وادی پُر وحشتِ رنجیم و بلامقصد ماست حرمخانه و کاشانه عشقزاهدا طعنه بیجا مزن و خرده مگیرمستِ مستیم و خراباتی میخانه عشقعهدِ مجنون بگذشته است و کنون نوبتِ ماستدل ب...

شد روزِ عیدِ نوروز تا تهنیت بگویماهلِ صفا بیایند پیمانهکش به کویمتحویلِ سال میگفت شیخی به خادمِ خویشسجاده را بینداز تا ذکرِ حق بگویمرندی ز وجد میگفت ساقی بده شرابمتا با شرابِ گلگون دلقِ ریا بشورمگفتا به غمگساری معشوقِ گلعذاریدر بوستانِ عرفان بنما نظر به رویمبا غنج و غمزه و ناز میگفت گل به بلبلبنما ن...

هلالِ ماهِ شعبان شد عیان دلها منور شدمشامِ جان ز عطرِ معنوی هر دم معطر شدبه شعبانالمعظم چار مولودِ مبارک بینحسینبنعلی، آئینهدارِ حیِّ داور شدبه روزِ سوم شعبان قدم بنهاد در عالمبه سالِ چارم هجری جهان پر عطر و عنبر شدبه روزِ چارمِ شعبان ز هجرت بیست و شش بودیکه عباسِ دلاور جلوهگر چون ماهِ انور شدبه روز...

آرام روح و راحت جان از خدا طلبآسایش وجود و روان از خدا طلبذات خدا حقیقت و هستی مطلق استجود عیان و فیض نهان از خدا طلباز مال و جاه راحت و آسودگی مجوصدق و صفا به هر دو جهان از خدا طلبگر در سرت هوای بهشت سعادت استآن رشک بوستان جنان از خدا طلبدر بوستان معرفت و کهکشان عشقنور بقای هستی و جان از خدا طلبخوا...

رهزنِ آدم به جنّت خالِ هندوی تو بودحُسن و زیبائی یوسف، جلوهی روی تو بودآن یدِ بیضا که موسی از کَفَش ظاهر شدیپرتوِ نوری از آن رخسارِ نیکوی تو بودمعجز عیسیبنمریم، مردگان را زنده کردنفخهای از آن لبِ لعلِ سخنگوی تو بودانبیا را رهنمائی، اولیا را پیشوانورِ حق ظاهر از آن رخسارِ مینوی تو بودای وَلایت، باعثِ...

سالکی نامش حسینبنحبیبدستِ او باشد به دامانِ طبیبآن طبیبِ معنوی سلطانِ دینجلوه حق نورِ سبحانِ مبینحضرتِ صاحبزمان را دیده استبر سرابِ این جهان خندیده استاز ولیاللّه خواهد روز و شبوارهد زین مُلکِ پُر رنج و تَعَبشادمان زی آنکه رفت از این جهانجان به جانان داد و روحش شادماناز بلای بیامان او خسته نیستبا خو...

نوش و نیشِ عالم فانی، خیالی بیش نیستعمر ما بگذشت و سودِ آن زوالی بیش نیستعاشقی دیوانهام زنجیر بر پایم نهیدعقل بر پای دلِ عاقل، عِقالی بیش نیستپرده رویای نیک و بد بود نامش حیاتحاصلِ دورانِ ما خواب و خیالی بیش نیستفقه و تجوید و کلام و حرف و نحو و نظم و نثرنزد عاشق، شور و بحث و قیل و قالی بیش نیستجهد ک...

هر که دم زد از محبت آشنائی بیش نیستاین زمان مهر و محبت، ماجرائی بیش نیستبا خیالِ دوست روز و شب به سر بردن خوش استورنه این دنیای فانی، غمسرائی بیش نیستانعکاسِ صوت باشد در فضای این جهانهر چه در گوش تو میپیچد صدائی بیش نیستبر سرِ خوانِ جهان میر و گدا، پیر و جوانهر که را بینی گدای بینوائی بیش نیستنغمه و...

هیچکس واقف به سرِّ سرنوشتِ خویش نیستهیچ دانا واقفالاسرار و دوراندیش نیستهر که سیرآبست کی دارد خبر از تشنگانمرد مُنعم باخبر از حالتِ درویش نیستشهدِ آسایش ندارد خوانِ عمر و زندگینوش این دنیای دونپرور دمی بینیش نیستسالکِ دنیای عشق و رهروِ کوی دلمجز رهِ وصلِ خدای مهربان در پیش نیستزخمه زد تیرِ قضا بر ای...

نهادهام ز یقین سر به آستانِ علیهزار جانِ گرامی فدایِ جانِ علیز علم و معرفت و زهد و جود و حکمت و دادشدهست شهره و ضربالمثل توانِ علیبیان من شده قاصر ز مدح و منقبتشجهانِ نامتناهی بود جهانِ علیهمیشه ذاتِ علی بوده است و خواهد بودعلیشناس شوی هر زمان زمانِ علیعلی حقیقت محض و علی ولیّ خداهزار نکته ز هر خطبه...

کشیدم رنجِ احساس و محبت باوفا شد دلسخن را در گلو خاموش کردم بینوا شد دلنچیدم میوه از شاخِ وفا غیر از فغان و غمنبردم حاصلی از زندگی محوِ بلا شد دلنَبرد از خاطرم غم جامِ می را واژگون کردمنشد غمخوارِ من ساقی ز میخواران جدا شد دلز علم و حکمت و دانش نبردم هودهای لیکنزدم گامِ طلب در دشتِ حیرت مبتلا شد دلز...

صنما گریزپائی، به بَرَم دمی نیائیتو نگار پُر ادائی، تو عزیز و دلربائیمن بیقرار زارم، به کمندِ غم دچارمتو قراربخش جانی، تو تجلی خدائیمن ناتوان اسیرم، ز جهان و عمر سیرمتو خدای مُلکِ عشقی، تو امیرِ مهلقائیمن بیدل و پریشان، شدهام غمین و حیرانشده چهرهات درخشان، تو جمالِ کبریائیمن خونجگر غمینم، ز فراق و غ...

خواهم ای عشقِ مقدس تا که رسوایم نمائیدر میانِ مرد و زن مجنون و شیدایم نمائیخواهم ای عشقِ مقدس از تو پُر گردد وجودمدر میانِ جمع و تنها رند و تنهایم نمائیخواهم ای عشقِ مقدس تا که نابودِ تو گردمتا به کی سرگشته و محزون ز غمهایم نمائیخواهم ای عشقِ مقدس بگذرم زین جان و هستیفارغ و آسودهدل از رنجِ دنیایم نم...

در برِ اغیار نازِ یار را باید کشیدنازِ آن گلچهره عیار را باید کشیدعاشقی بارِ غم و اندوه بر دوشت نهدسالکِ این ره چو گشتی بار را باید کشیدگر شدی از عشقِ جانان رند و مست و سرفرازبر سرِ دارِ فنا آزار را باید کشیددر گلستانِ جمالِ یارِ زیبای عزیزعشوههای نرگسِ بیمار را باید کشیدتا توانی جد و جهد و کوشش و ه...

مرا در وادی حسرت رها کردی کجا رفتی؟تو در دل شور و آشوبی به پا کردی کجا رفتی؟دل و جان از شرابِ عشق شد لبریز و سرمستمتو در بزمِ دلم شور و نوا کردی کجا رفتی؟حباب و قطره و موجم در این دریای بیساحلدر این دریای طوفانزا چهها کردی کجا رفتی؟به یادت بودهام هر جا که رفتم هر که را دیدممرا تنها گرفتارِ بلا کردی ...

توئی فروغ دل و روح و جان علی مددیتو حاکمی به زمین و زمان علی مددیفروغِ حُبِّ تو روشن ز باطنِ اشیاءتو رهبری و جلالت عیان علی مددیتو بابِ عشقِ خدائی درِ مدینه علمتوئی تجلیِ جان و جهان علی مددیز ذوالجلال توئی مظهر و ولی و وصیز ذاتِ غیب تو باشی نشان علی مددیز معجزات و کرامات، آیهالعظمیتوئی حقیقتِ فاش و ...

منِ حساس و بیدل سینهای آتشفشان دارمغمی جاوید از عشقِ بُتی نامهربان دارمدلِ غمدیده از سیر و سفر خُرم نمیگرددنه میلِ گردش و نی آرزوئی در جهان دارمبه صحرای جنون مجنونتر از مجنونِ لیلایمبه هر جا خیمهای از غم نمایان شد مکان دارمسرِ سودائیم سامان نمیگیرد پریشانمدلی آشفته و جسمی نحیف و ناتوان دارمبه دریای ...