صابر كرماني

روز و شب یادِ تو آرامِ دل و جان من است آتشِ عشق تو در سینه سوزان من است ضعف و اندوه و غم و غصه پریشانم کرد ناظرِ روی مهت، دیده گریان من است از فراقِ تو به لب آمده جانم چه کنم دوری و هجر رُخت رنجِ فراو...

به رمزِ زندگی پی می بری گر باصفا گردی به سرّ و معنیِ عشق و محبت آشنا گردی هما و کوهِ قاف و آبِ حیوان قصه یا رویا تلاشی کن به قافِ عشق، سیمرغ و هما گردی مجو حاجت ز خلق و روی دل را سوی جانان کن چو از ما و منی بگذشته ای حاجتروا گردی بگردِ شمعِ سوزانِ محبت بال و پر بگشا فروزان آتشِ عشق و وفا سر تا به پا گردی بنه همچون مسیحا پای بر فرقِ سرِ خواهش به مُلکِ بی نیازی رازدار و باخدا گردی ببخش و جود و احسان...