مولای درویشان علی

نور خــدا شاه شهان مولای درویشان علی

سلطان مُلکِ جــاودان مـولای درویشان علی

ای جــان مـا قــربان تــو افلاک در فـرمان تو

جانم فـــدای جــان تـو مولای درویشان علی

نــور جمــالت جلوه‌گــر شـد ای ولیّ دادگر

در خاطــرِ اهــل نظـــر مـولای درویشان علی

آئیـنـه‌ٔ ایـــــــزدنـمــا باشــد ولــیّ رهنمــــا

گویم به هر صبح و مساء مولای درویشان علی

تابنــده باشــد روی تـــو روی مـــهِ نیکــوی تو

محــراب ما ابــروی تـو مولای درویشان علی

ای مظهــــر ذات خـــدا ای شاهِ ملکِ لافتی

ای پیشــوای اولیـــا مـــولای درویشان علی

ای منبعِ صدق و صفــا ای مخزنِ مهــر و وفا

ما را ز غـم بنما رهــا مــولای درویشان علی

از ذره‌ای هــم کمتـــرم خاک رهت تاج سرم

ای شهریار و سـرورم مـولای درویشان علی

ای نــوربخــش اتـقیــــاء ای رهنمــایِ انبیـــاء

نام تو عین و لام و یا مولای درویـشـان علی

از مـرحمت بنمـا نظـــر بر صـابـر خونین‌جگر

ای پادشاه بحــر و بـر مولای درویشان علی